अनाथनाथे अंबे करुणा विस्तारी ।
वारी वारी जन्ममरणातें वारी ।
हरी पडलो आता संकट निवारी ॥१॥
जयदेवी जयदेवी जय महिषासुरमर्दिनी
सुरवरईश्वरवरदे तारकसंजीवनी ॥धृ॥
त्रिभुवनभुवती पाहतां तुज ऐसी नाही ।
चारी श्रमलो परंतु न बोलवे काही ।
साहीं विवाद करिंता पडलो प्रवाही ।
ते तूं भक्तालागी पावसि लवलाही ।
जयदेवी जयदेवी जय महिषासुरमर्दिनी ।
सुरवरईश्वरवरदे तारकसंजीवनी ||१||
प्रसन्नवदने प्रसन्न होसी निजदासां ।
क्लेशापासुनि सोडवि तोडी भवपाशा ।
अंबे तुजवांचून कोण पुरवील आशा ।
नरहरी तल्लीन झाला पदपंकजलेशा ।
जयदेवी जयदेवी जय महिषासुरमर्दिनी ।
सुरवरईश्वरवरदे तारकसंजीवनी ॥२॥
No comments:
Post a Comment